منو چشام دوباره به مشهدت رسیدیم/همه غما یادم رفت تا که گنبد و دیدیم
دستم رفت روی سینم /تا که سلام بهت داد دیدم خودم رو بازم تو راهروی گوهرشاد
برای تووووو میخونم بازم قطار مشهد/نذری مادرم رو ادا کردم با حسرت
دلم چه غصه داره /چشام ابر بهاره
گناهامو ندیدی/ راهم دادی دوباره
سحرای حریمت هرگز یادم نمیره/نوکری تو اقا تو عالم بی نظیره
صدای ربنای قبل نماز صبحات/وقت غروب شلوغه پنجره فولاد اقا

خدا بابامو خیر داد اسم تو رو یادم داد / هر سال ز سفره تو روزی سالمو داد
به رعیتت نگاه کن یه کم براش دعا کن / سال بعد اربعینی راهی کربلام کن

(شاعر ؟؟؟)